Zatrzymanie jest krótkotrwałym pozbawieniem wolności. Często
stosowane jest jako sposób na zapobiegawcze lub przymusowe doprowadzenie osoby podejrzanej lub oskarżonego do organu procesowego.
Według Kodeksu postępowania karnego, wyróżnić można trzy grupy zatrzymania.
- Ujęcie – ujęcie obywatelskie. Jest to istniejące po stronie każdego z obywateli, prawo do zatrzymania osoby w chwili popełnienia przestępstwa lub na chwilę po nim. Zatrzymać przestępcę możemy jednak jedynie wówczas gdy w grę wchodzi ewentualność ukrycia się tej osoby lub gdy nie znamy jej tożsamości. W przepisach jest wzmianka o tym, że osoba która dokonuje ujęcia przestępcy zmuszona jest niezwłocznie przekazać go w ręce policji.
- Zatrzymanie – zatrzymanie właściwe. Do zatrzymania upoważniona jest tylko i wyłącznie policja. Może ona zatrzymać podejrzanego w następujących przypadkach:
- policja ma uzasadnione podejrzenie, że właśnie ta osoba popełniła przestępstwo,
- sprawca chce uciec lub się ukryć aby uniknąć odpowiedzialności,
- możliwe jest zatarcie śladów, które mogą być kluczowe w śledztwie.
- Zatrzymanie na żądanie organów procesowych – jeżeli o zatrzymaniu danej osoby zadecyduje sąd lub prokurator.
Każdy kto zostaje zatrzymany przez policję powinien być w pierwszej kolejności poinformowany o powodzie zatrzymania, nawet w sytuacji gdy ten doskonale zdaje sobie z tego sprawę. Następnie policjant informuje zatrzymanego, jakie prawa mu przysługują. Obowiązkiem funkcjonariusza jest wysłuchanie zatrzymanego oraz sporządzenie protokołu z zatrzymania. Odpis protokołu policjant wręcza osobie zatrzymanej. Protokół powinien zawierać takie informacje jak: dane i sprawowana funkcja policjanta, dokładna data i godzina zajścia oraz przyczyna zatrzymania, wraz z podanym rodzajem popełnionego przestępstwa.

Brak komentarzy:
Prześlij komentarz